بی نشان

گل سرخ (کمیابی از فروغ فرخزاد)
نویسنده : آزاد.م - ساعت ٩:٥۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٧ مهر ۱۳۸٧

گل سرخ...

گل سرخ ...

گل سرخ...


او مرا برد به باغ گل سرخ


و به گیسو های مضطربم در تاریکی گل سرخی زد


و سرانجام


روی برگ گل سرخی با من خوابید


ای کبوترهای مفلوج


ای درختان بی تجربه یائسه ،ای پنجرهای کور


زیر قلبم و در اعماق کمرگاهم ، اکنون


گل سرخی دارد می روید


گل سرخ...سرخ


مثل یک پرچم در رستاخیز


آه .. من آبستن هستم.

                                   ..آبستن... آبستن...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

با یادی از بانوی برفی شعر ایران


comment نظرات ()